Showing posts with label Galileo. Show all posts
Showing posts with label Galileo. Show all posts

Saturday, September 20, 2025

Galileo İki Yeni Bilim kitabında düzgün hareket aksiyomları

Galileo, İki Yeni Bilim kitabında 3 çeşit hareket tanımlıyor:

(1) Düzgün veya tekdüze hareket, 

(2) Doğal olarak hızlanan hareket, 

(3) Zorunlu hareket ya da fırlatılan şeylerin hareketi.

Biz burada düzgün hareket bölümünü inceliyoruz.

Galileo ilk olarak düzgün hareketten ne anladığını bir tanım olarak veriyor:

Eşit, yani tekdüze hareketi, hareket eden şeyin hangi eşit zaman aralıklarında olursa olsun, kat ettiği kısımları birbirine eşit olan hareket olarak anlıyorum.

Bu tanımdan sonra Galileo 4 tane aksiyom veriyor.

Düzgün hareket aksiyomları

Aksiyom 1

Aynı düzgün harekette, daha uzun zamanda alınan yol daha fazladır. (Sabit hız için)

\[\dfrac{s_1}{s_2} = \dfrac{t_1}{t_2}\]

Aksiyom 2

Aynı düzgün harekette, daha uzun yol için geçen süre daha uzundur. (birincinin ters yönden ifadesi)

\[\dfrac{t_1}{t_2} = \dfrac{s_1}{s_2}\]

Aksiyom 3

Aynı sürede, daha büyük hızla alınan yol daha fazladır.

\[\dfrac{s_1}{s_2} = \dfrac{v_1}{v_2}\]

Aksiyom 4

Aynı sürede daha fazla yol alanın hızı daha büyüktür. (üçüncünün ters yönden ifadesi)

\[\dfrac{v_1}{v_2} = \dfrac{s_1}{s_2}\]

Yorum

  • 1 ve 2, “düzgün harekette yol–zaman doğru orantılıdır” ifadesini iki farklı yönden garanti ediyor.
  • 3 ve 4, “hız–yol–zaman” ilişkisini kuruyor, özellikle hız tanımını netleştiriyor.

Bütün tabloyu tek bir cümlede şöyle özetleyebiliriz:

\[\text{Sabit hız için: } \frac{s}{t} = v \quad \Rightarrow \quad s \propto t \quad \text{ve} \quad s \propto v\]

Galileo neden bu kadar basit ve aşikar kavramları birer aksiyom olarak yazıyor?

Galileo’nun bu dört aksiyomu “çok basitmiş gibi” görünüyor ama aslında ileride ispatlayacağı teoremleri dayandıracağı matematiksel omurgayı kuruyor.

Eğer bu aksiyomları baştan kesinleştirmese, birisi çıkıp (mesela, Diyaloglar'ın kahramanlarından Simplicio) çıkıp “neden süre ile yol orantılı olsun ki?” ya da “neden daha uzun sürede daha çok yol alınsın?” diye itiraz edebilirdi. Galileo bu tür itirazların önünü almak için, herkesin kabul edeceği en basit gözlemleri “matematik aksiyomu” gibi koyuyor.

Böylece:

  • Düzgün hareket = yol ile zamanın orantılı olması,
  • Hız kavramı = yol ile zamanın oranı,

şeklinde açık ve tartışmasız hale geliyor.

Bu nokta, Galileo’nun düşünüş tarzını anlamak açısından çok değerli: önce çok temel ve herkesin kabul edeceği aksiyomlarla başlıyor, sonra adım adım yeni kavramları (ivme, serbest düşme kanunları vb.) bu sağlam temeller üzerine inşa ediyor.

Özetin özeti

Aksiyom 1

(Hız sabit)

\[\text{mesafe} \;\propto\; \text{süre}\]
  • Mesafe süreye doğru orantılıdır.
  • Daha uzun sürede daha uzun mesafe alınır.

Aksiyom 2

(Aksiyom 1’in ters ifadesi) (Hız sabit)

\[\text{süre} \;\propto\; \text{mesafe}\]
  • Süre mesafeye doğru orantılıdır.
  • Daha uzun mesafe, daha uzun süre gerektirir.
  • Matematiksel olarak 1’den çıkarılabilir, ama Galileo iki yönlü olarak ifade ederek kesinlik sağlar.

Aksiyom 3

(Süre sabit)

\[\text{mesafe} \;\propto\; \text{hız}\]
  • Mesafe hızla doğru orantılıdır.
  • Daha büyük hızla, aynı sürede daha uzun mesafe alınır.

Aksiyom 4

(Aksiyom 3’ün ters ifadesi) (Süre sabit)

\[\text{hız} \;\propto\; \text{mesafe}\]
  • Hız mesafeyle doğru orantılıdır.
  • Aynı sürede daha uzun mesafe alanın hızı daha büyüktür.
  • Yine 3’ten çıkarılabilir, ama hız tanımını netleştirmek için ayrıca belirtilir.

Sonuç

  • 1 ve 2: “mesafe ↔ süre” ilişkisini tanımlıyor.
  • 3 ve 4: “mesafe ↔ hız” ilişkisini tanımlıyor.
  • Her ikisinde de bir “yön” diğerinden çıkarılabilir, ama Galileo dönemin matematiksel titizliği gereği ikisini de koymuş.

Bu aksiyomlardan sonra Galileo düzgün yani tekdüze hareket ile ilgili 6 tane teorem veriyor. Bundan sonra bu 6 teoremi inceleyeceğiz.

Wednesday, September 17, 2025

Galileo İki Yeni Bilim: Düzgün hareket tanımı

Galileo'nun İki Yeni Bilim kitabında 3. Gün'e baştan başlayıp sonuna kadar okumak istiyorum.

Galileo 3. Gün'ü için planını şöyle açıklıyor:

"Bu incelemeyi üç kısma ayıracağız. İlk kısımda düzgün veya tekdüze hareket ile ilgili olanı ele alacağız; ikinci kısımda doğal olarak hızlanan hareket hakkında yazacağız; ve üçüncü kısımda ise zorunlu hareket ya da fırlatılan cisimlerin hareketi üzerine çalışacağız."

Galileo, 3. Gün'ü bir giriş yazısı ile başlıyor. Daha sonra düzgün hareket konusuna giriyor. Düzgün hareketi incelemek için sadece bir tanım yapması gerektiğini söylüyor. O tanımı da şöyle veriyor:

“Eşit, yani tekdüze hareketi, hareket eden şeyin hangi eşit zaman aralıklarında olursa olsun kat ettiği kısımları birbirine eşit olan hareket olarak anlıyorum.”

Galileo bu tanımı bir de şerh düşüyor:

Galileo'nun şerhi:

Yalnızca "eşit zamanlarda eşit mesafeler kat eden" şeklinde tanımlanan eski tanıma "herhangi" ekini, yani "bütün eşit zamanlarda" ekini getirmek uygun görünüyor. Çünkü, hareket eden bir cismin bazı eşit zamanlarda eşit mesafeler kat etmesi, fakat bu aynı zamanların daha küçük, kendi içinde eşit parçalarında kat edilen mesafelerin eşit olmaması mümkün olabilir.

Galileo burada "eski tanım" diyerek Aristo'ya atıfta bulunuyor ve şöyle bir ayırım yapıyor:

Eski tanım: 

(Aristotelesçi ya da geleneksel anlayış): “Eşit zamanlarda eşit mesafe → tekdüze hareket.”

  • Galileo’nun eklemesi: yalnızca belirli eşit zaman dilimleri için değil, hangi eşit zaman dilimini seçersen seç aynı kural geçerli olmalı.

Yani Galileo “tekdüzelik” kavramını her ölçekte garanti altına almak istiyor. Sadece birim olarak seçilmiş bir süre (örneğin 1 saniye ya da 1 dakika) için değil, 2 saniye, 10 saniye, hatta 0.5 saniye için de eşit mesafeler geçilmiş olmalı.

Karşı örnek: Ortalama hız \(\neq\) Tekdüze hareket

  • İlk 30 dakikada → 50 km
  • İkinci 30 dakikada → 10 km
  • Toplam 1 saatte → 60 km

Buradan ortalama hız:

$$v_{\text{avg}} = \frac{60}{1} = 60 \,\text{km/saat}$$

Eğer tanımı sadece “eşit zamanlarda eşit yol alınır” diye verseydik, bunu yanlış anlayıp şöyle diyebilirdik:

“Bir saatte 60 km gidildi, demek ki hız 60 km/saat.”

Ama Galileo’nun eklediği “hangi eşit zaman aralıkları olursa olsun” şartı burada devreye giriyor:

  • İlk yarım saatte: 50 km
  • İkinci yarım saatte: 10 km

Eşit zaman aralıklarında (0.5 saat + 0.5 saat) eşit mesafe alınmamış → dolayısıyla bu hareket tekdüze değil.

Böylece Galileo, tanımını ortalama hız gibi kaba bir ölçüye indirgemiyor. Onun “düzgün” dediği hareket, gerçekten her zaman diliminde eşitliği koruyan, bozulmayan bir düzen.

Bu da modern dille söylersek: hızın anlık olarak hep aynı olması. (Yani bugünkü matematikte türev kavramına çok yakın bir sezgi.)

Thursday, September 11, 2025

Galileo'nun İki Yeni Bilim kitabında 3. Gün, 6. Teorem'in incelenmesi

Daha önce VII. teoremi incelemiştik. Burada VI. teoreme bakıyoruz. Galileo'nun sözlerini blok alıntı olarak yazdım. Bu teoremin bir de "Mekanik ilkeleri kullanarak aynı sonuç elde edilebilir..." diye başlayan ikinci bölümü var, orayı daha sonra incelemeyi planlıyorum.  

(Teoremin tümünü inceleminin sonuna ekledim)



TEOREM VI. ÖNERME VI 
Dikey bir çemberin en yüksek ya da en alçak noktasından çevreyi kesen herhangi eğik düzlemler çizilirse, bu kirişler boyunca iniş zamanları birbirine eşittir.
\(BD\) ve \(CE\)'yi çapa dik çizin; düzlemlerin yükseklikleri \(AE\) ve \(AD\) arasında \(AI\)'yı orta orantılı yapın ve \(FA \cdot AE\) ve \(FA \cdot AD\) dikdörtgenleri sırasıyla \(AC\) ve \(AB\)'nin karelerine eşit olduğundan, \(FA \cdot AE\) dikdörtgeninin \(FA \cdot AD\) dikdörtgenine oranı \(AE\)'nin \(AD\)'ye oranı kadar olduğundan, \(AC\)'nin karesinin \(AB\)'nin karesine oranı \(AE\) uzunluğunun \(AD\) uzunluğuna oranı kadar olduğu çıkar.

(1)...Galileo bu orantıları yazıyor (benzer üçgenler $AFC$ ve $ACE$ ve $AFB$ ve $ADB$'yi kullanarak):

\[FA \cdot AE = (AC)^2\]\[FA \cdot AD = (AB)^2 \]

(2)...Sonra,

\[\frac{FA \cdot AE}{FA \cdot AD} = \frac{AE}{AD}\]

(3)...Sadeleştirerek,

\[\frac{(AC)^2}{(AB)^2} = \frac{AE}{AD}\]

çıkarımını yapıyor.

Fakat \(AE\) uzunluğunun \(AD\)'ye oranı \(AI\)'nin karesinin \(AD\)'nin karesine oranı kadar olduğundan, \(AC\) ve \(AB\) doğrularının karelerinin birbirine oranı \(AI\) ve \(AD\) doğrularının karelerinin oranı kadar olduğu, dolayısıyla \(AC\) uzunluğunun \(AB\) uzunluğuna oranının \(AI\)'nin \(AD\)'ye oranı kadar olduğu çıkar.

(4)...Galileo bu orantıyı yazıyor:

\[\frac{AE}{AD} = \frac{(AI)^2}{(AD)^2}\]

(5)...Galileo bu orantıyı \(EA\) ve \(AD\) arasındaki \(AI\) orta orantılısından buluyor. Orta orantılı tanım gereği, \(AI\), \(AE\) ile \(AD\)’nin geometrik ortalamasıdır; bu yüzden,

\[(AI)^2 = AE \cdot AD\]

(6)...İki tarafı \((AD)^2\)'ye böldüğümüzde:

\[\frac{(AI)^2}{(AD)^2} = \frac{AE\cdot \cancel{AD}}{(AD)^\cancel{2}} = \frac{AE}{AD}\]

(7)...(3)'le (4)'ü birleştirelim,

\[\frac{(AC)^2}{(AB)^2} = \frac{(AI)^2}{(AD)^2}\]

(8)...Karelerin oranı, uzunlukların oranının karesiyle aynı:

\[\left (\frac{AC}{AB}\right )^2 = \left (\frac{AI}{AD}\right )^2\]

(9)...Dolayısıyla,

\[\frac{AC}{AB} = \frac{AI}{AD}\]

Fakat daha önce \(AC\) boyunca düşüş süresinin \(AB\) boyunca düşüş süresine oranının, \(AC\)'nin \(AB\)'ye ve \(AD\)'nin \(AI\)'ye oranlarının çarpımına eşit olduğu gösterilmişti; fakat bu son oran \(AB\)'nin \(AC\)'ye oranı ile aynıdır.

Dolayısıyla \(AC\) boyunca düşüş süresinin \(AB\) boyunca düşüş süresine oranı, \(AC\)'nin \(AB\)'ye ve \(AB\)'nin \(AC\)'ye oranlarının çarpımıdır.

Bu sürelerin oranı bu nedenle birdir. Böylece önermemiz çıkar.

(10)...Galileo 5. teoremde bu sonucu bulmuştu:

\[\frac{t_{AC}}{t_{AB}} = \frac{AC\cdot AD}{AB\cdot AI}\]

(11)...Yukarda (9)'da bulduğumuz \(AC/AB = AI/AD\)'nin tersini alalım:

\[\frac{AB}{AC} = \frac{AD}{AI}\]

(12)...(10)'da \(AD/AI \Longrightarrow AB/AC\) değişimini yapalım:

\[\frac{t_{AC}}{t_{AB}} = \frac{\cancel{AC}\cdot \cancel{AB}}{\cancel{AB}\cdot \cancel{AC}} = 1\]

(13)...Böylece, Galileo’nun iddia ettiği gibi, farklı kirişler boyunca iniş sürelerinin eşit olduğu ispatlanmış oldu:

\[t_{AC} = t_{AB}\]

**********************************

Teoremin tümü

TEOREM VI. ÖNERME VI Dikey bir çemberin en yüksek ya da en alçak noktasından çevreyi kesen herhangi eğik düzlemler çizilirse, bu kirişler boyunca iniş zamanları birbirine eşittir.

\(GH\) yatay doğrusu üzerinde dikey bir daire çizin. En alt noktasından - yatay ile teğet noktasından - \(FA\) çapını çizin ve en üst nokta \(A\)'dan, çevre üzerindeki herhangi noktalar olan \(B\) ve \(C\)'ye eğik düzlemler çizin; o zaman bunlar boyunca düşüş süreleri eşittir.

\(BD\) ve \(CE\)'yi çapa dik çizin; düzlemlerin yükseklikleri \(AE\) ve \(AD\) arasında \(AI\)'yi orta orantılı yapın; ve \(FA \cdot AE\) ve \(FA \cdot AD\) dikdörtgenleri sırasıyla \(AC\) ve \(AB\)'nin karelerine eşit olduğundan, \(FA \cdot AE\) dikdörtgeninin \(FA \cdot AD\) dikdörtgenine oranı \(AE\)'nin \(AD\)'ye oranı kadar olduğundan, \(AC\)'nin karesinin \(AB\)'nin karesine oranı \(AE\) uzunluğunun \(AD\) uzunluğuna oranı kadar olduğu çıkar.

Fakat \(AE\) uzunluğunun \(AD\)'ye oranı \(AI\)'nin karesinin \(AD\)'nin karesine oranı kadar olduğundan, \(AC\) ve \(AB\) doğrularının karelerinin birbirine oranı \(AI\) ve \(AD\) doğrularının karelerinin oranı kadar olduğu, dolayısıyla \(AC\) uzunluğunun \(AB\) uzunluğuna oranının \(AI\)'nin \(AD\)'ye oranı kadar olduğu çıkar.

Fakat daha önce \(AC\) boyunca düşüş süresinin \(AB\) boyunca düşüş süresine oranının, \(AC\)'nin \(AB\)'ye ve \(AD\)'nin \(AI\)'ye oranlarının çarpımına eşit olduğu gösterilmişti; fakat bu son oran \(AB\)'nin \(AC\)'ye oranı ile aynıdır.

Dolayısıyla \(AC\) boyunca düşüş süresinin \(AB\) boyunca düşüş süresine oranı, \(AC\)'nin \(AB\)'ye ve \(AB\)'nin \(AC\)'ye oranlarının çarpımıdır.

Bu sürelerin oranı bu nedenle birdir. Böylece önermemiz çıkar.

Mekanik ilkeleri kullanarak aynı sonuç elde edilebilir, yani düşen bir cismin \(CA\) ve \(DA\) mesafelerini geçmek için eşit süreler gerektireceği, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi.

\(BA\)'yı \(DA\)'ya eşit ayır ve \(BE\) ile \(DF\) diklerini indir; mekanik ilkelerden, eğik \(ABC\) düzlemi boyunca etkiyen momentum bileşeninin toplam momentuma oranının \(BE\)'nin \(BA\)'ya oranı kadar olduğu çıkar; benzer şekilde \(AD\) düzlemi boyunca momentum, toplam momentumuna oranı \(DF\)'nin \(DA\)'ya, yani \(BA\)'ya oranı kadardır.

Dolayısıyla aynı ağırlığın \(DA\) düzlemi boyunca momentumu, \(ABC\) düzlemi boyunca momentuma oranı \(DF\) uzunluğunun \(BE\) uzunluğuna oranı kadardır; bu nedenle, aynı ağırlık birinci kitabın ikinci önermesine göre eşit sürelerde, \(CA\) ve \(DA\) düzlemleri boyunca \(BE\) ve \(DF\) uzunluklarının birbirine oranı kadar mesafeler geçecektir. Fakat \(CA\)'nın \(DA\)'ya oranının \(BE\)'nin \(DF\)'ye oranı kadar olduğu gösterilebilir. Böylece düşen cisim iki \(CA\) ve \(DA\) yolunu eşit sürelerde geçecektir.

Dahası, \(CA\)'nın \(DA\)'ya oranının \(BE\)'nin \(DF\)'ye oranı kadar olduğu gerçeği şu şekilde gösterilebilir: \(C\) ve \(D\)'yi birleştir; \(D\)'den, \(AF\)'ye paralel \(DGL\) doğrusunu çiz ve \(AC\) doğrusunu \(I\)'de kessin; \(B\)'den \(BH\) doğrusunu çiz, yine \(AF\)'ye paralel.

O zaman \(\angle ADI\) açısı \(\angle DCA\) açısına eşit olacaktır, çünkü \(LA\) ve \(DA\) eşit yaylarını görürler, ve \(\angle DAC\) açısı ortak olduğundan, \(\triangle CAD\) ve \(\triangle DAI\) üçgenlerinin ortak açının etrafındaki kenarları birbirine orantılı olacaktır; buna göre \(CA : DA = DA : IA\), yani \(BA : IA\), yani \(HA : GA\), yani \(BE : DF\) kadardır.

Quod erat demonstrandum.

Aynı önerme daha kolay şu şekilde gösterilebilir: \(AB\) yatay doğrusu üzerinde çapı \(DC\) dikey olan bir daire çiz.

Bu çapın üst ucundan çevreyle buluşmaya uzanan herhangi bir eğik düzlem \(DF\) çiz; o zaman, bir cismin \(DF\) düzlemi boyunca düşmesinin \(DC\) çapı boyunca düşmesi ile aynı süreyi alacağını söylüyorum.

\(FG\)'yi \(AB\)'ye paralel ve \(DC\)'ye dik çiz; \(FC\)'yi birleştir; ve \(DC\) boyunca düşüş süresi \(DG\) boyunca düşüş süresine, \(CD\) ve \(GD\) arasındaki orta orantılının \(GD\)'nin kendisine oranı kadar olduğundan; ve aynı zamanda \(DF\), \(DC\) ve \(DG\) arasında orta orantılı olduğundan, yarı daire içine yazılan \(\angle DFC\) açısı dik açı olduğundan ve \(FG\), \(DC\)'ye dik olduğundan, \(DC\) boyunca düşüş süresinin \(DG\) boyunca düşüş süresine oranının \(FD\) uzunluğunun \(GD\)'ye oranı kadar olduğu çıkar.

Fakat \(DF\) boyunca düşüş süresinin \(DG\) boyunca düşüş süresine oranının \(DF\) uzunluğunun \(DG\)'ye oranı kadar olduğu zaten gösterilmişti; dolayısıyla \(DF\) ve \(DC\) boyunca düşüş süreleri, \(DG\) boyunca düşüş süresi ile aynı oranı taşır; sonuç olarak eşittirler.

Benzer şekilde, çapın alt ucundan \(CE\) kirisini çizerse, aynı zamanda ufka paralel \(EH\) doğrusunu çizerse ve \(E\) ile \(D\) noktalarını birleştirirse, \(EC\) boyunca düşüş süresinin \(DC\) çapı boyunca düşüş süresi ile aynı olacağı gösterilebilir.

SONUÇ I Buradan, \(C\) veya \(D\)'den çizilen tüm kirişler boyunca düşüş sürelerinin birbirine eşit olduğu çıkar.

SONUÇ II Aynı zamanda, herhangi bir noktadan dikey bir çizgi ve düşüş süresinin aynı olduğu eğik bir çizgi çizilirse, eğik çizginin dikey çizginin çap olduğu yarı dairenin bir kirişi olacağı da çıkar.

SONUÇ III Dahası, bu düzlemlerin eşit uzunluklarının dikey yükseklikleri düzlemlerin uzunluklarının kendileri gibi birbirine orantılı olduğunda, eğik düzlemler boyunca düşüş süreleri eşit olacaktır; böylece, son önceki şekilde \(CA\) ve \(DA\) boyunca düşüş sürelerinin, \(AB\)'nin dikey yüksekliği (\(AB\), \(AD\)'ye eşit olmak üzere), yani \(BE\)'nin, \(DF\) dikey yüksekliğine oranı \(CA\)'nın \(DA\)'ya oranı kadar olması koşuluyla, eşit olduğu açıktır.

Galileo İki Yeni Bilim kitabında düzgün hareket aksiyomları

Galileo, İki Yeni Bilim kitabında 3 çeşit hareket tanımlıyor: (1) Düzgün veya tekdüze hareket,   (2) Doğal olarak hızlanan hareket,   (3...